© 2014 Jacqueline van Zwieteren. All rights reserved.

Vroeger

Het is zondagochtend. Ik heb mijn lenzen nog niet in, als ik zie dat er iets wits onder de slaapkamerdeur door is geschoven. Ik pak het op, het is een mooi rond geknipt briefje. Ik kan geen woorden onderscheiden maar met mijn ijlings gepakte bril komen de letters haarscherp naar voren. Ik lees hardop voor.

Sinterklaas en de Kerstman
Mijn wenzsen
GTA V voor de PS4
Battlefield hardline voor de PS4
PS4 Plus voor 12 maanden
Assassins Creed Unity voor de PS4
Harde schijf
Groetjes, ´naam van een van de jongens´

´Hij heeft even gemist dat we dit jaar geen cadeaus met Sinterklaas en kerst doen,´ zeg ik tegen mijn man.
´Welnee, dit is gewoon slim,´ vindt hij, ´hij speelt eenvoudigweg in op jouw wispelturigheid.´
´Mijn wispelturigheid?´ ik trek een gezicht.
‘Ja, ze weten echt wel dat je uiteindelijk toch iets onder de boom legt,’ verklaart hij.
‘Maar hoor je wel wat hij vraagt? Dit zijn geen kleinigheidjes!’
‘Ze hebben ook niets aan kleinigheidjes, beter één ding waar ze iets aan hebben, dan tien dingen waar ze nooit iets mee doen.’
‘Pff. Mannen. Lekker praktisch. Gezellig ook.’ Sputter ik tegen.

En ik denk aan alle kleinigheidjes die ik ooit voor ze kocht; kleurboeken, knuffels, stiften, bestuurbare auto’s, zwaarden, chocoladesigaretten, verkleedpakken, klei, Fisher-Pricepiraten, puzzels, voetballen, knikkers, prikblokken, Playmobilepoppetjes, walkietalkies, strijkkralen, plastic diertjes, vingerverf, chocolademunten, Actionmannen, moppenboekjes en ga zo maar door.

Vroeger. Wekenlang ben ik bezig. Ik ren van Bart Smit naar Intertoys via de Hema en het Kruidvat. Ik sta urenlang met het zweet op mijn rug in meterslange rijen te wachten om vervolgens veel te veel geld af te rekenen. Hierna pak ik thuis alles in – de kassière heeft het al zo druk – en kom steevast een stukje pakpapier tekort. Hup, terug naar de winkels om behalve pakpapier toch ook maar die cd, dvd, Legoboot, Game Boy Color, hockeystick en Nerfblaster te kopen. De grens van aardigheidjes dan al ruim passerend. Aansluitend pak ik de laatste cadeautjes in en constateer tot mijn spijt dat ik per kind qua prijs en aantal pakjes niet op een lijn lig. En dan kan bovengenoemde cyclus – kleinigheden, te weinig pakpapier, grensoverschrijdend uitgeven – opnieuw beginnen. Tot slot, koop ik op de valreep nog chocoladeletters. Tussen het allegaartje van overgebleven 5-december-artikelen vind ik natuurlijk geen passende letters meer en ik besluit dat we vanavond allemaal voor een keer Sint of Piet heten.

Als ’s avonds na het luide zingen er hard wordt aangebeld en 3 jutezakken binnen een half uur worden leeggeplunderd, kijken mijn man en ik verwonderd en financieel uitgekleed naar de triomfantelijke gezichtjes; die buit is binnen.

Het vroeger van mijn kinderen. Het briefje stop ik voorlopig in mijn nachtkastje. En ik? Ik droom nog even weg.

Je kunt bovenstaande delen op: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn
  • 'Write what should not be forgotten.'
    - Isabel Allende

  • Het Verhaal Achter

  • Schrijfactiviteiten

  • Het Verhaal Achter volgen op

    • Facebook
    • Twitter
    • Linkedin
  • Recente blogs

  • Wil je op de hoogte blijven?

6 Reacties

  1. Frans
    Geplaatst op 4 december 2014 om 19:30 | Permalink

    Zeer herkenbaar, vooral dat financieel compleet uitgekleed worden.

    • Jacqueline
      Geplaatst op 5 december 2014 om 08:19 | Permalink

      Ja, hè? 😉

  2. Carla van Vliet
    Geplaatst op 5 december 2014 om 11:16 | Permalink

    Haha geweldig! Ik herken dat gelijktrekken….ik bleef aan de gang! 😉

    • Jacqueline
      Geplaatst op 5 december 2014 om 11:42 | Permalink

      Ja, zal wel een dingetje van vroeger zijn. Mijn moeder was ook altijd aan het schipperen. En goed voorbeeld doet goed volgen! 😉

  3. Monique Wegman
    Geplaatst op 8 december 2014 om 08:51 | Permalink

    Mooi verhaal en prachtige foto!
    Zo zaten deze mannetjes nog in mijn geheugen! Ik heb ze voor het laatst live gezien toen ze deze leeftijd hadden.
    Snik…. de tijd gaat zo snel….

    • Jacqueline
      Geplaatst op 8 december 2014 om 09:41 | Permalink

      Dank je! 🙂
      Ja, de tijd gaat zeker snel, maar tussen de foto en nu is ook wel weer heel veel gebeurd!
      Alles goed opslaan! 😉

Plaats een reactie

Uw e-mail wordt nooit gepubliceerd noch gedeeld. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

U mag deze HTML-elementen en attributen gebruiken <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*
*