Categorie Archief: Ondertussen

– – – – – BLOGVERHALEN OVER WAT IK ZOAL MEEMAAK… – – – – –

Meer dan de schrijver

Beraad Als ik een verzoek krijg om iemands levensverhaal vast te leggen, zeg ik niet meteen ja. Na een kennismakingsgesprek, ga ik in beraad. Zowel met mezelf als met de hoofdpersoon. Kan ik leveren wat hij wenst? En kan ik dit binnen de tijd die […]

Te groot

Ik ben alleen op de wereld. Het is 1977 en meester Peter van de vijfde klas leest voor over de vondeling Remi. Af en toe neemt hij een moment van rust. Doorlezen, denk ik, niet stoppen, want ondanks dat de woorden me naar de keel […]

Aankomst

Opgewonden speur ik de rustige straat af. De statige panden komen uit een andere tijd. Grote licht- en donkergrijze stenen wisselen elkaar af. Börseplatz 3. Hier moet het zijn. We bellen tweemaal aan maar er klinkt geen reactie vanachter de imposante entree. Gaan we eerst […]

E en F, S en T

Wiebelend op het krukje prikt ze haar vinger door het ronde gat aan de zijkant van de doos en trekt hem naar voren. De bruine Van Bommels van Boris. Driehonderdnegenenzeventig gulden. Zoveel geld hadden ze destijds helemaal niet maar hij had er niets van willen […]

Houd me vast

Ik voel zijn stilte, warme handen stevig om me heen, wij samen in het donker Zoute druppels glijden langs zijn wang langzaam in mijn nek ik heb het koud, wil huilen maar het komt nog niet. Bekende ogen, groot en bang strijkt hij over mijn […]

Fragment

Hij ziet Petter ineengedoken op de steiger staan. De vijver ligt er glad en vredig bij. Zo anders was het vijf jaar geleden. In de ochtend had hij Petter ruzie horen maken met moeder. ‘Ik word knettergek hier,’ schreeuwde zij, ‘die eeuwige stilte.’ Lui stak […]